Yazılarım 

Yaşamın hızı, sözlerimizin önüne geçti...

İçimizdeki sevgi ölünce...

Dünyanın kalbini yorduk. Bu gezegenin evrene ait bir ruhu olduğunu görmezden geliyoruz!

Açsanız ve insanlar bilginin, doğrunun arayışı içinde olmadan sadece güç için,

Günler günlerin, aylar ayların, yıllar yılların, bir ömrün, bir hayatın devamıdır.

Dili tutulmuşlar, gözleri bağlı, elleri tutuklu, yol iz bilmeyenler. Yüreklerine kulak verdiklerinde ruhsuz dünyanın bir köşesinde varlığını açığa vuracak küçük can kıpırtılarının ayak sesleri kulaklarında yankılandıkça evrenin kadim ruhuyla karşılaşma ihtimali muhtemeldir. Çünkü kulaklarımız duyuyor ve yüreğimiz hissediyor. İşte kulakları ve ruhu duyanlar için her zaman umut ağacındaki can kıpırtıları, gürültülü dünyanın konuştuğunu bilecektir. Gerçeği bilmek, ruhu nefes alm

Özgür insan saklanacak ve aklanacak bir şeyi olmadığını bilir. O, vicdanından başkasını yanına yaklaştırmaz. Yaşanan birçok şey özgür seçime bağlıysa, ve herkesin aynı kapanın içinde olduğunu biliyorsa, ciddiyeti absürt kaçar. Can Ezgin Telif Hakkı Saklıdır.

Çaresizlik eşittir yalnızlık. Ve umudun adı beklemek...

Şuna değinebilirim. Bireyin ve bireyselliğin etkisi ve önemi konusunda bakış açımızı geliştirmeliyiz.

Sevgi, en değerli duygumuzdur. Doğanın bağından gelen çiçek ve toprak kokusu, her şeyin sevgiye layık olduğunu bizlere söylüyor. Can Ezgin Telif Hakkı Saklıdır

Savaşların gölgesinde, insanlık kıyım tarlasında şiddetin pençesinde!

Güneş, bazen hiç beklenmedik süreçlerin ani sıçramaları sırasında parlamaya ve güzelliklerin görünür hale gelmesi için doğar.