Semt

Çiçekler, mevsimlerin sessiz ve naif tanığı gibiler. İçimde, kendim olabilme arzusu var. Evren bir deniz, gök cisimleri ise su damlacıkları gibi… Bizler o denizin içindeyiz ve aynı zamanda o denizi taşıyoruz. Gök cisimleri, yerçekimsiz uzayda dalgalardan sıçrayan su damlacıkları gibi salınıyor. “Su gibi bir varlık” diyebilirim; aslında betimlemek belki de yeterli değil. Bu su, kaynak suyu gibi; ancak onu gördüğümde, suda yansıyanlar evrene, zamana ve canlılara dair bir kitap

Yokluk, korkularımızla yüzleşmeyi bize öğretmiştir. Herkesin yürüdüğü yol, sizi ölüm vadisine mi götürüyor? Bunda kaygı duyulacak ne olabilir? "Lütfen önden buyurun, sizin arkanızdayım." Önden gidenler de bir başkasını takip ediyordur. Sonu yok oluşla bitecek yolculukta kimse yalnızlık çekmeyecektir. Biz varlıktan önce yoklukla yoğrulmalıyız; çünkü yokluk bizim mayamızdır.

Metro istasyonunun kalabalığı içinde, günün yorgunluğunu taşıyan insanlar bir yerlere yetişme telaşındaydı. Beklediğim trenin gelmesine birkaç dakika vardı.

İhanet kuşları, dalların arasında uzun uzun konuştular, tartıştılar. Kimileri gagalarını sertçe tıkırdattı. Ortalık giderek...

Akşamüstü yaklaşırken güneş alaca karanlığa süzülüyor, sokak lambalarının sarı ışıkları gölgelerle usulca dans ederek sokakta...