Gölge İnsanlar

Can Ezgin
13 Mar
1 dakikada okunur

İnsanlardan uzaklaş. O insanlar ki, gözleri bağlıyken bile, “İşte görüyorum; dünyayı şimdi eskisinden daha net seçiyorum” demekten çekinmezler. Gölge, insanlardan uzaklaş; öyle ki, “Okumak için okuyorum, yaşamak için yaşıyorum” derler, yetmez mi? Fırtınanın içine girdiklerinde, fırtınanın şiddetini kendi güçleri sanırlar. Düz yolda yürürken, yerin sarsılması karşısında “Yeri benim adımlarım sarstı” demekten çok emindirler. O insanlardan uzaklaş.

Can Ezgin

Telif Hakkı Saklıdır

Son Yazılar

Hepsini Gör

Yalnızlıkta Çoğalanlar

Dediğin Gibi Karanlık Işık Balığı

Ozanlar ve Uçurumlar

Yorumlar

En İyi Hikayeler

Tanıklığın Politikası

Zamanın taşıyıcısı olarak insan... İnsanın kendine dair düşüncesi, çoğu zaman bir nehrin kıyısında bekleyen bir taş gibi, zamanın sularından geçerken şekillenir. Zaman dediğimiz şey, yalnızca saatlerle ölçülen, takvimlere bölünen bir unsur değildir; o, aynı anda hem bir duygu, hem bir ağırlık, hem de taşıması bazen imkânsız bir hatıradır. Kimi zaman bir çocuğun gözyaşında saklanır, kimi zaman yaşlı bir ağacın gövdesinde açar. Yeryüzünde nefes alan canlıların içine işler.

14 Mar3 dakikada okunur

Dünyada bu kadar çok şey olup biterken, bazıları birden çıkageliyor ve bu garip rotada ilerlememiz gerektiğini ya da en azından böyle bir ihtimalin olduğunu söylüyorlar. Neden? Siz ne keşfettiniz? Algoritmalar bugün neler işliyor? Bir yığın bilgi mi? Hayır. Bizi biçimlendiren yalnızca bilgi değil; sezgi, kayıp bağlantılar, sesini duyduğumuz ama henüz adını koyamadığımız içsel karşılaşmalar... Biz aslında hep kalmak istiyorduk; gitmeden varmak istiyorduk. Hem kalan, hem de gidenlerdik. Ölmenin ne olduğunu sorarken yaşamayı gerçekten biliyor muyduk? Bilmemiz gereken ama hâlâ bilmediğimiz çok şey kaldı. Defalarca döndük, zamansız diyarlarda dolandık. Hiçliğin ışığında bilginin adını koyduk. Kimi zaman bir yıldızın sönüşünde, kimi zaman bir çocuğun gözlerinde... Kendimi bir yere koymuyorum ve koymayacağım. Fakat bu “yeni insan”ın doğumuna şahitlik ederim; eğer ömrüm ve soluğum yeterse. Çünkü bu doğum, bir kişinin ya da bir halkın değil, tüm varoluşun yeniden hatırlayışıdır. Kendini s

Zamanın Kalp Atışları

Nükleer saldırı tehdidi ve havası, her zaman zihnimizin bir yerini kurcalıyor. Özellikle dünya ve canlılar, medeniyetler ve uygarlıkların düşünen insanları, bu tür savaşların büyük bir felakete yol açacağını biliyor. Bana göre, nükleer tehlikeden daha büyük ve daha derin bir süreç yaşanıyor. Bu süreci görmemizi istemeyen politikacılar, siyasetçiler ve diplomatlar, hep aynı eski hikâyeyi bize yeniden sunuyorlar. Çünkü bu tür korku ve endişe yayan haberler, asıl dikkate almamız

10 Mar2 dakikada okunur

Savaşa Karşı Barışın Dili

Ortadoğu… Haritalarda bir bölge adı gibi görünür, ama gerçekte insanlığın belleğinde derin izler bırakmış bir hatırlama biçimidir. Bu topraklar, sabah güneşini karşılamaktan çok, sırtına düşen bombaların gölgesiyle çaresiz kaldı. Aynı nehirlerden su içen, aynı yıldızlara bakan, aynı masallarla büyüyen halklar bugün birbirine sadece düşman olarak bakıyor. Savaş, bu coğrafyada ne ilktir ne de son olacak olandır. Ama her savaş bir çocuğun adını unutturur dünyaya.

5 Mar3 dakikada okunur

Yorumlar

Tanıklığın Politikası

Zamanın Kalp Atışları

Savaşa Karşı Barışın Dili

Sevginin adı yürek yarası... Yok sayılmasaydı dünyanın geri kalanı, katıksız sevgi herkese yetecekti.

Can Ezgin